motywacja, Myśl pozytywnie, VADEMECUM BLOGERA

Daj sobie pozwolenie na chwilę smutku.

czy smutek jest potrzebny

Daj sobie pozwolenie na chwilę smutku. 💦😭😅

Są takie dni, kiedy tego potrzebujemy.

W ten sposób nabieramy zdrowego dystansu do pewnych spraw.

Spojrzeć w wgłąb siebie i dotrzeć do tego, co nas boli.

Zamiast upychać coraz głębiej, w nadziei, że już nigdy nie wypłynie na powierzchnię…

Ale skoro tak – będzie siedzieć w środku, aż odciśnie swoje piętno ….

Czasami smutek jest pierwszym symptomem….

Małe problemy nie potraktowane na poważnie rosną.

Smutek niewypowiedziany, niedopuszczony do głosu z pozoru znika, uodparniamy się, przestajemy cokolwiek czuć i to jest ta pułapka ….
powoli wszystko traci sens, nic już nie jest ważne – DEPRESJA….

Wydaje się nam, że tak chronimy siebie najlepiej przed smutkiem – uciekając w wieczne zabieganie… uśmiech na pokaz, a w środku cmenatrzysko własnych uczuć ..

Tymczasem chwila smutku, moment świadomej refleksji – ma oczyszczającą moc.

Jest jak ziarenko piasku, które uwiera wystarczająco długo, by wytworzyła się perła.

„W życiu jest najlepiej, kiedy jest nam dobrze i źle.

Kiedy jest nam tylko dobrze – to niedobrze.” Jan Twardowski

———————————–

Wsłuchać się w swój smutek. Co wcale nie znaczy: poddawać się mu. Raczej go sobie uświadomić i wsłuchać się w siebie.

Czasami przyklepujemy go porcją bieżących spraw, odkładamy na później, ignorujemy, upychamy gdzieś na dnie duszy.

Tak można robić długo.

Na tyle długo, aż zoobojętniejemy.

Obojętność jest najgorsza. Niby nie boli, ale pozbawia sensu życia.

„Piekło to po prostu życie bez sensu.” Jan Twardowski

——————–

Czasami robimy to z przyzwyczajenia: tego się od nas wymaga: nie pokazywać swoich słabości, zawsze być na TOP, pełny profesjonalizm, samokontrola…

Naciągamy na twarz wyuczony uśmiech.

Wciąga nas codzienność. Tylko gdzieś pod powierzchnią – zranienie, zepchnięte do zakamarków duszy, przywywalone stertą codziennych obowiązków (tych pozornie ważnych i tak absorbujących, że zapominamy o tym, co dla nas naprawdę ważne).

Brak czasu wydaje się błogosławieństwem. Zapomnienie niesie ulgę. A jeżeli to tylko pozór?

Już wydaje się nam, że poradziliśmy sobie ze smutkiem- uodporniliśmy się.

Tak, uodporniliśmy się = coraz bardziej obojętniejemy.

Aż przestaje się nam chcieć: Jaki to ma sens, skoro nic nie ma sensu…

Wtedy przychodzi obojętność, brak uczuć, brak radości życia = DEPRESJA.

Francuzi mają takie fajne powiedzenie: tout ce qui ne s’exprime pas s’imprime
To, czemu nie damy ujścia, odkłada się w nas, odciska swoje piętno.

———————

Czasami smutek jest nieodzowny.

Pomaga wzrastać. Pewne rzeczy nabierają odpowiedniej perspektywy. A rzeczy powierzchowne ukazują się w całej swojej powierzchowności.

Czasami smutek ma oczyszczającą moc.

Jaki sens ma zakopywać coraz głębiej to, co kiedyś i tak nas dogoni.

Czasami musimy mu pomóc mu wydostać się na powierzchnię. Stawić mu czoła – stając z nim w oko w oko. A wtedy on uświadomi nam to, co jest dla nas ważne.
—————-

Pewne uczucia trzeba w sobie przetrawić. Zamiast uciekać, albo udawać, że nic się nie dzieje.

Zaakceptowanie smuktu, a nie odruchowe zaprzeczanie mu, czy upychanie gdzieś w odmętach duszy – jest pierwszym krokiem do wyleczenia.
————————

Czasem boję się otworzyć mu furtkę z obawy, że się rozgalopuje i nie będę potrafiła go powstrzymać.

Przyduszając go – zaduszam część siebie, zamiast sobie pomóc.

Ale czasami boję się, że dopuszczając do głosu smutek, zbytnio się rozpędzi – wciągnie mnie spirala narzekania.

Czasami po prostu mylę pojęcia: staram się trzymać w ryzach smutek. Ale kiedy przychodzi chwila, która odpowiednio nastroi mnie do jego przeżywania, okazuje się, że dzięki niemu moje życie nabiera kolorów, a pewne sprawy ustawiają się w odpowiedniej perspektywie….

Smutek ma w sobie coś uszlachetniającego, podczas gdy narzekanie jest zdejmowaniem odpowiedzialności z siebie i przerzucaniem jej na innych.

W takich momentach jest jedna dobra rada: pobyć z ludźmi.

Czasem to jakby zrzucić kamień z serca, podzielić się nim. Czasami kiedy mówimy o nim, pojawiają się rozwiązania.

Nie mówiąc o tym co nas boli, nie otwierając się na innych, nie dajemy sobie tej szansy, by ktoś wyciągnął do nas pomocną dłoń.

Ale najważniejsze to przestać uciekać, kiedy to właśnie to uciekanie jest tym, co nas najbardziej przeraża.

Do tych przemyśleń zainspirowała mnie Magda Z Wysp – blog by Magdalena Gasztych

Pozdrawiam serdecznie

Beata

Zapisz się na newsletter i pobierz darmowy ebook: TWOJA MARKA NA INSTAGRAMIE

VADEMECUM BLOGERA NA YOU TUBE

O AUTORZE

Jestem blogerką, emigrantką, poczwórną mamą. Kobietą, która nie jednego w życiu doświadczyła, z niejednego pieca jadła chleb.

Od prawie 20 lat mieszkam na emigracji we Francji, w Paryżu.

Uważam, że emigracja to dobra szkoła życia i wymagająca, choć bardzo skuteczna lekcja pokory. Ale też wewnętrznej siły i zdrowego dystansu do samego siebie i momentami wystawiającej nas na próby codzienności.

Jestem tu po to, by pomóc Ci lepiej pisać, skuteczniej docierać do czytelnika, wywołać większe zaangażowanie w social mediach. Czasami rozśmieszę lub zmotywuję.

Ale równolegle do Vademecum Blogera jestem autorem kilku niezależnych miejsc w sieci.

Ponieważ wiele osób pyta się mnie, jak mimo 4 ciąży i 40 - stki na karku udało mi się zachować linię nastolatki, uruchomiłam kanał na YouTube o zdrowym gotowaniu - bezglutenowo - bezmlecznie.

Znajdziesz mnie również na blogu BeataRed.com i powiązanym z nim Instagramie, gdzie piszę bardziej osobiście o Paryżu i mojej pasji, jaką jest nauka języka francuskiego.

A jeżeli interesują Cię praktyczne porady o tym, jak budować swoją obecność w sieci zapraszam na mój kanał na You Tube z blogowymi tutorialami.

(3) Comments

  1. Patrycja Czubak says:

    Muszę przyznać, że kiedyś bałam się okazywać emocje. Teraz lubię sobie popłakać, dzięki temu czuje się jakby przeszła wewnętrzne katharsis.

  2. Równowaga musi być zachowana – czasami trzeba się posmucić, czasami poradować 😉

  3. Zgadzam się w 100%!

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

Zapisz się na newsletter i zgarnij praktyczny ebook o Instagramie

X